بر من نظر كن..

اما نه به اندازه ي ارزش و لياقتم زيرا از آن بي بهره ام..

بلكه به اندازه ي عشقم ، به اندازه ي اشتياقم ، به اندازه ي نيازم

نه نياز به آسايش

 نياز به رسيدن...

توجهم كن و فراموشم مكن

نه به اندازه ي عشق و نيازم  ،زيرا بسيار ناچيز است

بلكه به اندازه ي كرامت و رحمتت

 

ياريم كن..

نه به اندازه ي استحقاقم ، بلكه به اندازه ي مهر و رافتت

اي بخشاينده ي گناهان

نبخشاي خطاي كوچكم را

زيرا بخشايشت گستاخم مي كند و به من جسارت انجام گناهان بزرگتر را مي دهد.

عذابم ده و مجازاتم كن

بسيار بيشتر از گناهم

اما بسيار كمتر ازخشمت

زيرا هنگام خشم رها مي كني مرا تا نابود شوم..

و هنگام خرسندي با مهرباني مجازات مي كني مرا كه تا فرصتي باقيست برگردم

تنبيه تو را بخششت مي دانم و آن را بسيار دوست مي دارم..

 

صبر ده مرا....بيشتر از دردم

و درد ده مرا....كمتر از صبرم

 

آنقدر بر صبر من بيفزاي تا غلبه كند بر هر دردي..

 آنگونه كه حتي در دشوارترين لحظات قلبم آرام و خشنود باشد

خشنود باش از من

با آن كه مستحق خشمم

آمين يا رب العالمين...